Περιγραφή
Βραβείο Sheikh Zayed Book Award 2021
Κάιρο, 1963: Η αυτοκτονία της Ενάγιατ αλ-Ζαγιάτ γίνεται σύμβολο ενός ταλέντου που χάθηκε πρόωρα και άδικα, την ώρα που το μοναδικό της μυθιστόρημα, Έρωτας και Σιωπή, παραμένει αδημοσίευτο. Τέσσερα χρόνια μετά τον θάνατό της, το βιβλίο εκδίδεται, μεταφέρεται στον κινηματογράφο και στο ραδιόφωνο, αποσπά εγκωμιαστικές κριτικές και στη συνέχεια βυθίζεται σχεδόν αθόρυβα στη λήθη.
Για τις επόμενες τρεις δεκαετίες είναι σαν η αλ-Ζαγιάτ να μην υπήρξε ποτέ.
Όταν όμως η ποιήτρια Ιμάν Μερσάλ ανακαλύπτει τυχαία το Έρωτας και Σιωπή τη δεκαετία του 1990, γοητεύεται αμέσως. Ποια ήταν η Ενάγιατ; Ήταν πράγματι η απόρριψη του μυθιστορήματός της εκείνη που την οδήγησε στην αυτοκτονία; Από πού προήλθε αυτή η τόσο ξεχωριστή και αναπάντεχη λογοτεχνική φωνή; Και γιατί το Έρωτας και Σιωπή εξαφανίστηκε από την ιστορία της λογοτεχνίας;
Αναζητώντας απαντήσεις, η Μερσάλ ακολουθεί τα ίχνη της ζωής της Ενάγιατ: συνομιλεί με συγγενείς και φίλους, ανασυνθέτει την παρουσία της στα μέσα ενημέρωσης μετά τον θάνατό της και επισκέπτεται τα διαμερίσματα, τα σχολεία, τα αρχαιολογικά ινστιτούτα και τα σανατόρια που σημάδεψαν την καθημερινότητά της. Αγγίζοντας θέματα που εκτείνονται από τα αμφιλεγόμενα αντικαταθλιπτικά φάρμακα έως την ενδοοικογενειακή βία και το οικογενειακό δίκαιο, και από τις παραγκουπόλεις της Πόλης των Νεκρών, πνιγμένες στα σκουπίδια, έως τη λάμψη του χρυσού αιώνα του αιγυπτιακού κινηματογράφου, αυτό το πολυσχιδές και ακατάτακτο αριστούργημα συνθέτει ένα συναρπαστικό πορτρέτο μιας γυναίκας δημιουργού που αγωνίστηκε να ζήσει με τους δικούς της όρους.
«Η Μερσάλ δεν παρουσιάζει τον εαυτό της ως εκπρόσωπο της χώρας, της κουλτούρας ή της θρησκείας της, ενώ ο φεμινισμός της δεν εκφράζεται ως δόγμα αλλά ως στάση ζωής και αγάπης.»
— The New York Review of Books
«Οξυδερκής, ειρωνική, τολμηρή.»
— Νικ Λερντ
«Η Μερσάλ είναι μία από τις σημαντικότερες εξομολογητικές —ή μετα-εξομολογητικές— ποιήτριες της εποχής μας, σε οποιαδήποτε γλώσσα.»
— Μορίν Ν. ΜακΛέιν
